خیره به چشمانش بود، آینه بی هیچ اغراقی او را زیبا نشان میداد،دیگر هیچکس نبود که بگوید رژت را کمرنگ کن،لباس بلندتری بپوش،او نبود که بگوید بنفش به تو نمیاد،خود را درآغوش گرفت و از طعم شیرین آزادی لذت برد لباس بنفشش را پوشید و رفت