میشد از پنجره دید آن شب زیبا را صبح،لااقل دیر بیا میتراود شعر ها در دل تاریکی تو که میدانی روز قصه ما یکیست من ز تو بیزارم تو ز شب بی زاری هر دوی ما باهم در دل نومیدی یک غروب غمگین در دل خود داریم آینه شفاف است، چهره ی من اما خط و خش ها دارد