انقدر در حقارت و تلخی روزگار غرق شده بودیم که زیبایی دنیا را فراموش کردیم نتوانستیم ماه را عمیق تر ببینیم ، به عطر شکوفه های بهاری اهمیتی ندادیم . میان سبزی جهان قدم نزدیم و زیر اشک های ذوق زده اسمان نرقصیدیم فقط و فقط تلخی دنیا را مزه کردیم …