ليلى
گاهى از آدمها نفرت بخريم.
شايد بهايش دردآور باشد اما؛
ثمره ى نجات دهنده اى دارد.
باور كن كسى كه از تو متنفر شد دست كم؛تو را از دغدغهی بودنش بى نياز ميكند.
13پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
8 ماه پیش
تو تنها تلخى زندگى من نيستى…اما موندگارترينشونى.
80
9 ماه پیشوقتى شمعى را روشن ميكنى؛ گرم است؛ نور است. اما دلهره ى خاموش شدنش تا آخرين قطره همراه تو ميچكد.
130
9 ماه پیش✨عشق يعنى به تو دُچار بودن مادر✨ روز همه مادران و فرشته هاى آسمانى مبارك🤍
120
10 ماه پیششب هاى زمستان؛جورِ ديگرى سرد بود. در انتهايى ترين ساختمانِ آن عمارتِ سياه پوشِ؛مَردى دل مُرده؛هميشه در آن تاريكى هاى برف نِشين؛ همه ى درها را…. همه پنجره ها را… همه ى شمعِ فانوس ها را… باز و روشن مى گذاشت؛ به اُميدى از بازگشتِ وعده داده شده…!
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.