نرگس
هر صبح با خود میگویم امروز فرق دارد. اما گویا این شب و روزها من را به سخره گرفتهاند که خود را شبیه هم کردهاند. درست مانند چینیها...
15پسند1نظر1
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
5 ماه پیش
امان از الان، امان از لحظه و حال، که حتی یک دقیقه بعد را هم نشانمان نمیدهد.این است که محکومیم بدترین حالت را برای فردا و فرداها در نظر بگیریم. لبریزیم از ابهام و ابهام و ابهام...
50
6 ماه پیشدر آغوشش، به دنبال ذرهای گرما بود. اما چنان سرمایی استخوانسوز به رگ و پیاش رسوخ کرد، که در زمستان به چنین سرمایی دچار نشده بود...
40
6 ماه پیشرویاهایم را بر روی بوم خیالم رنگ کردم، غافل از اینکه روزگار قصد به آتش کشیدنشان را داشت...
160
6 ماه پیشهمان جا که قلبم را سر به هوا در دستانت گرفته بودی و برای گرفتن قلبی دیگر در دستانت، آن را به زمین انداختی شکستم...
51
6 ماه پیشنگاه غمگینم را چه کنم که حتی در اوج شادی هم گریبان گیرم است؟...
100