بعضی وقتا درد خاطرات می‌گذره اما نه اون‌طور که فراموش بشه. فقط اون‌قدر که بشه باز هم نفس کشید، با درد توی سینه.

12پسند0نقد0

برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.

داستانک‌های دیگر این نویسنده

دیشب با خیال راحت کتاب را بستم و گفتم: خوش به حال آن دختر اژدها… صبح که بیدار شدم فهمیدم اشتباه کرده‌ام؛ خوش به حالش نبود، چون حالا من خودم او بودم. به نظرتون باید داستانش رو کامل کنم و بزارمش؟

143

9 ماه پیش

گاهی میبینم هنوز دارم به همان روزها لبخند می‌زنم، چون غروری زیر این زخم خوابیده... و زیر پوست شب، جای قدم‌هایت را جست‌وجو می‌کنم؛ شاید باد خاطره‌هایت را باز آورد، شاید باران، عطر حضور تو را بر پنجره‌ی دلم بنشاند.

121

نقدها

هنوز نقدی ثبت نشده است

نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.