فرسوده‌ ام ، نه از روزگار بلکه از معاشرت با نقاب‌ ها دیگر نه اعتمادی مانده ، نه اشتیاقی روحم ، زیر بار تظاهر انسان ها خم شده و من سکوت را ترجیح می‌دهم ، نه از روی نجابت ، بلکه از بی‌ اعتمادی دلم ، پذیرای حضور کسی نیست خسته ام ..