گاهی روحی از پشت پنجره به من زل میزند،روحی که سال ها پیش ترک شده،روحی که راه خانه را گم کرده و اینک دیگر نمیخواهد به خانه برگردد. روزی جنازه اش را دیدم که پشت همان پنجره خود را دار زده. دراغوشش گرفتم خاکش کردم و از او برای همیشه خداحافظی کردم.