نمی دونم چرا این چند روز زیاد می خندم ولی از چشمام اشک میاد شاید خنده پناه اشک‌های دلم شده، شاید بغضی پنهان میان لبخندهایم آرام می‌گیرد. شب‌های بی‌کسی و یادهای قدیمی آهسته می‌دانند چرا دل من بی‌قرار است.