لیوانِ خالیه روی میز، مغز خالیِ توی سرم، اولی را با چای پر‌میکنم دومی را نمی‌دانم، شاید با مخدر شاید هم با الکل! به لباس‌های رنگ و رو رفته‌ام و جسم زیرش مینگرم، این جانِ متعفن از بوی افیون و کهنه شراب را حتی غسال هم نمی‌تواند پاک کند.