زندگی برای 'او'خیلی سریع می‌گذشت ، کودکی ، جوانی ، میانسالی ، پیری . هیچ چیز و هیچکس به او فرصتی برای نشستن و کمی نفس کشیدن نداد . از منظر او زندگی یک سفر بود ، و به همین دلیل مزخرف بود : چون در حین سفر مسافت طی شده هم مهم است نه فقط به مقصد رسیدن .