اوج فاجعه و فضاحت را انجایی دیدم که شادی های مصنویی ، حاشیه های مزخرف ، و ادم های بی مصرف پر اهمیت تر و محبوب تر از هنر هایی عمیق ، تلاش هایی سخت و استعداد های از درست رفته است و افسوس که با همین افکار امضای نابودیمان را زده ایم