بی آغاز، پایانش دادم. اینکه بگذارم زمان تو را از یادم برد جرعه‌ای زهرش کمتر از روزیست که سنگ لحدت تورا ز من جدا کند.

می‌دانم آغازی نبود اما رخصتی ده پایانش دهیم؛ زانکه در آن صبح شوم توان نباشد تنها پایانش دهم.

گفتی جانا دل به دلدار دگر داده‌ام جانانت را بشنوم یا که دلدار دگر را؟ «مسیح» 2/7/1405

تنها، لحظه‌ای کوتاه سودای تو را ز سر رهانیدم و دنیا لبخند شکرینش را نثارم کرد.

دیشب که مخفیانه دوباره گریستم دریافتم که اهل جهان تو نیستم «حسین عبداله‌پور» 25/7/1405