بی آغاز، پایانش دادم. اینکه بگذارم زمان تو را از یادم برد جرعه‌ای زهرش کمتر از روزیست که سنگ لحدت تورا ز من جدا کند.

می‌دانم آغازی نبود اما رخصتی ده پایانش دهیم؛ زانکه در آن صبح شوم توان نباشد تنها پایانش دهم.

گفتی جانا دل به دلدار دگر داده‌ام جانانت را بشنوم یا که دلدار دگر را؟ «مسیح» 2/7/1405

دیشب که مخفیانه دوباره گریستم دریافتم که اهل جهان تو نیستم «حسین عبداله‌پور» 25/7/1405

گفت: مگر چقدر مغرورین؟ گفتم: آنقدر که قریب به سه سال سهممان فقط خیره ماندن در چشم‌های هم، در ازدحامی از جمعیت بود.