به‌نظرم هر انسانی باید عشق را تجربه کند؛ نه فقط برای آن‌که کسی را دوست داشته باشد، بلکه برای اینکه جهانی را کشف کند که پیش از عشق، حتی نمی‌دانست وجود دارد. اما همه، عشق را تا عمقش تجربه نمی‌کنند... بعضی‌ها فقط عاشق می‌شوند، و بعضی‌ها در عشق، خودِ زندگی را لمس می‌کنند. و هرچه عمیق‌تر دوست داشته باشی، اگر روزی در همان عمق شکست بخوری، چیزی فراتر از یک رابطه را از دست می‌دهی؛ بخشی از جهانت فرو می‌ریزد. آن‌وقت دیگر فقط دلتنگ یک آدم نیستی؛ دلتنگ انسانی هستی که پیش از آن اتفاق بودی. شاید عشق عمیق همین باشد؛ آن‌قدر در تو ریشه بدواند که حتی پس از رفتنش، دیگر نتوانی به همان آدم سابق برگردی. بعضی عشق‌ها تمام می‌شوند، اما تو را با خودشان تمام نمی‌کنند؛ تو را تغییر می‌دهند... آن‌قدر که وقتی دوباره به زندگی برمی‌گردی، همان آدم قبلی نیستی.