مفتون
کاش کسی قلب آدمی را لمس کند که بتوان پا‌به‌پای او خش‌خش اولین برگ های پاییزی را بویید.
5پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
3 ماه پیش
تنهایی همچون یک چاقوی سمی که یک کینه‌ی قدیمی آن را روی سینه نهاده و و آن را مدام فشار می‌دهد و با قدرت می‌چرخاند به آرامی آدمی را می‌کشد ولی اگر نکشد حتما قوی‌تر می‌کند.
60
3 ماه پیشاز نظر بیولوژیکی هم نباید برای افراد سقفی بلندتر از تصورشون قائل شد! سرگیجه میاره.
60
3 ماه پیشاز همه کسانی که رفتند ممنونم آنها بودند که ماندن را معنی کردند
122
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.