تنهایی همچون یک چاقوی سمی که یک کینه‌ی قدیمی آن را روی سینه نهاده و و آن را مدام فشار می‌دهد و با قدرت می‌چرخاند به آرامی آدمی را می‌کشد ولی اگر نکشد حتما قوی‌تر می‌کند.