کودک از مادرش پرسید: «چرا سایه‌ی من وقتی می‌دوم، می‌دود و وقتی می‌ایستم، می‌ایستد؟» مادر گفت: «چون سایه، رفیقِ بی‌توقعِ توست. او نه از تو جلو می‌افتد تا تو را گم کند و نه عقب می‌ماند تا تو را تنها بگذارد. او دقیقاً همان‌جایی است که تو هستی.» کودک گفت: «پس یعنی همیشه کسی هست که با من باشد؟» مادر لبخند زد: «بله، اگر خودت، با خودت رفیق باشی.»