نَوا …
گاهی خودم را روای یک رمان بی پایان میبینم …
رمانی طولانی با ادم های متفاوت ، قصه های مختلف ، زندگی هایی مملو از پستی و بلندی ، پایان هایی شاید شاد ، شاید غمیگن شاید هم بیهوده
در کل پایان این رمان هنوز نرسیده …
2پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
8 روز پیش
دنیا با همه بی رحمیش یه روزی جواب دل مهربونت رو میده همین تناقص شگفت انگیزش می کنه :)
30
8 روز پیشتنها دشمنتان فقط و فقط خودتان هستید. خود مغرور و برتر بینی که تنها سلاحش زبان و ادا هایش است اما امان از درون خالی و تهی
20
یک ماه پیشمی دانی چه فهمیدم ؟ ما ادم ها وقتی می خواهیم چیزی را عمیقا احساس کنیم چشمانمان را می بندیم گویی با تاریکی همزاد پنداری می کنیم
20
یک ماه پیشکاش ظاهر دروغین این ادم ها فاش شود تا همگان با هم به حال خودمان اشک بریزیم …
40
یک ماه پیشهر ادم شادی ، شاد نیست هر ادم خوشی ، خوش نیست هر واقعیتی هم وقعیت ندارد گاهی به چشم هایت هم شک کن …
60
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.