پنجره‌ کوچک طبقه دوم قطار کرج به تهران همیشه برایش جذاب بود. مخصوصا زمانی که خورشی قصد داشت نور نارنجی و ردش را شبیه به پارچه‌‌ی حریر مانندی بیندازد. زیبا بود مخصوصا از قاب دوربین گوشیش. عکسش را می‌گیرد و به دستش نگاه می‌کند که چطور موهایی خورشید خانم را گرفته است.