-آری عزیز من؛ من از تپیدن قلب در سینه آدم ها امید بریده ام. تکه گوشتی‌ ست پر از خون؛   تنها کارش زنده نگه داشتن است؛   و نه هرگز عشق ورزیدن.  وگرنه آدمیزاد چگونه می توانست چنین عمیق زخم بزند،  بدون آنکه خود از درد جانکاه شرم در قلبش بمیرد؟