تو نمیدانی حسرت یعنی چه!یعنی کودکی باشی، به یک خانواده ی شاد نگاه کنی و گریه کنی....چونکه همچین چیزی نداشتی

میگویند صادق ترین چیز یک انسان چشم هایش است...اما چشم ها هم دروغ میگویند :)

اعتماد چیز جالبی است.بارهای اول خیلی دردناک است،بارهای بعد درد اش کمتر است...ولی در نهایت دیگر نمیتوانی درد اش را حس کنی،چونکه چیزی در قلبت باقی نمانده

بین کتابا ، جعبه ی دکمه ها و قرقره ی نخ ها ، شیرینی های زنجبیلی،فنجون های قهوه و قطرات بارون رو هم گشتم ... اونجا هم نبودم

مردی هر روز به کافه میرفت..روی همان صندلی قدیمی مینشست و فنجان قهوه اش را در دست میگرفت،اما ساعت ها به پنجره نگاه میکرد و حواسش انقدر پرت میشد که همیشه قهوه اش سرد میشد..یکی از همان روز ها کافه دار کنارش ایستاد و گفت:(جناب...چرا همیشه انقدر غرق افکارتان میشوید که قهوه هایتان سرد میشود؟) مرد نگاهی انداخت و گفت:(منتظر کسی هستم که تلخی روزگار با خوردن یک فنجان قهوه ی تلخ کنار او برایم از هرچیزی شیرین تر است....)