تلخ
اعتماد چیز جالبی است.بارهای اول خیلی دردناک است،بارهای بعد درد اش کمتر است...ولی در نهایت دیگر نمیتوانی درد اش را حس کنی،چونکه چیزی در قلبت باقی نمانده
0پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
14 روز پیش
تو نمیدانی حسرت یعنی چه!یعنی کودکی باشی، به یک خانواده ی شاد نگاه کنی و گریه کنی....چونکه همچین چیزی نداشتی
42
14 روز پیشمیگویند صادق ترین چیز یک انسان چشم هایش است...اما چشم ها هم دروغ میگویند :)
80
14 روز پیشخاطراتی که افراد ان نیستن دردناک هستن ، اما خاطراتی که افراد ان هستند اما شبیه گذشته نیستند به مراتب دردناک ترند
32
16 روز پیشبین کتابا ، جعبه ی دکمه ها و قرقره ی نخ ها ، شیرینی های زنجبیلی،فنجون های قهوه و قطرات بارون رو هم گشتم ... اونجا هم نبودم
31
16 روز پیشمردی هر روز به کافه میرفت..روی همان صندلی قدیمی مینشست و فنجان قهوه اش را در دست میگرفت،اما ساعت ها به پنجره نگاه میکرد و حواسش انقدر پرت میشد که همیشه قهوه اش سرد میشد..یکی از همان روز ها کافه دار کنارش ایستاد و گفت:(جناب...چرا همیشه انقدر غرق افکارتان میشوید که قهوه هایتان سرد میشود؟) مرد نگاهی انداخت و گفت:(منتظر کسی هستم که تلخی روزگار با خوردن یک فنجان قهوه ی تلخ کنار او برایم از هرچیزی شیرین تر است....)
11
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.