خسرو گاهی روی عصابم می‌رفت. نه اینکه بخواهد از سر ناآگاهی اینکار را کند. از قصد بود و هر وقت هم میگفتم چرا اینکار را میکنی، می‌گفت چون بامزه می‌شوم. من ماندم چرا با صندلی بر سرش نمیکوبم!