هرمس
احساساتخاکستریام گاهاً رنگ گرمی به خود میگیرند. رنگهای گرمی که قلبم را به آتش میکشد و دودش سرم را پر میکند تا جایی که تنفسی برای افکار و ایدههایم نمیماند. همهی آنها میمیرند، همه را میکشد.
5پسند0نقد1
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
8 ماه پیش
در نهایت هر قلبی قاتل خودش را دارد و ان قاتل را بیشتر از خودش دوست دارد.
50
9 ماه پیشروزی مرگ، زندگی را ملاقات کرد. مرگ از او پرسید: به چه امیدی ادامه میدهی؟ به چه امیدی زندگی میبخشی؟ زندگی پاسخ داد: به امید تو
120
9 ماه پیشبنویس واقعیت را نه واقعیت جهان را، واقعیت وجودت را
110
9 ماه پیشیک روز با ستارگان میرقصم و به احمق هایی که نمی رقصند از آسمان میخندم
71
10 ماه پیشخودکشی و امیدی که در گوشهی شب جا مانده بود، آهسته مرا در آغوش گرفت. زندگی شاید زخمی باشد، اما هنوز آهنگ آغاز را از حنجرهی غم میچکاند.✨
30
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.