ماه همچون مرواریدی درخشان درون سیاهی آسمان نشسته... آنقدر با شکوه که ستاره های پراکنده به او حسادت می‌کنند. برای همین همیشه تنهاست! و این تنهایی را با نگاه کردن خود درون موج های لرزان اقیانوس برطرف می‌کند. چون خیال می‌کند ماهی ها از او استقبال می‌کنند