من ترجیح میدم شرور داستان باشم! آره اشتباه نخوندی! من ترجیح می میدم شرور یه داستان باشم تا قهرمانی که صرفا برای خوشحالی و رضایت مردم حاضر تمام چیزایی که عاشقشونه رو از دست بده. آخرشم بشینه تو تنهایی‌هاش اشک بریزه و کنار بقیه لبخند بزنه. حالا چرا شرور داستان؟ چون خوب بلده از چیزی که مال خودشه محافظت کنه. چون حاضر تا پای جونش بخاطر چیزی که باورش داره بحنگه و بخاطر ناحقی‌هایی که براش پیش اومده انتقام بگیره و بجنگه. اما قهرمان چی؟ اون فقط معتقده که هر انسانی می‌تونه خطا کنه اما باید داستان رو از دید اون دید و بعد بخشیدش درست نقطه عکس شرور. در کل باید بگم متاسفانه یا خوشبختانه من اهمیتی که شرور به خودش و افکارش میده رو خیلی بیشتر از تواضع و فداکاری و انسان دوستی بیش از حد قهرمان داستان می‌پسندم. رفیعی