خورشید گیسوانم را بوسه می‌زند، باد گونه‌هایم را نوازش می‌کند، ابر وعده‌ی سپیدی راهِ این گیتی را می‌دهد و خیابان یادآورِ تمام حزن‌هایی‌ است که می‌گذرن. و من فارغ از این جهان و مشقت‌های روزگار، لبخند می‌زنم تا به آن‌چه که بر سرم آمده، فکر نکنم. #ئافرت