نور خورشید خیلی دور به نظر میرسد، اگر دستانم را بالا بیاورم می‌توانم یک ستاره از آسمان بچینم؟ اگر بپرم می‌توانم پرواز کنم؟ رویاهای احمقانه! من بزرگ شدم مگر نه؟ نه. انسان با رویا زندست، وقتی چشمانت را می‌بندی چه می‌بینی؟ سیاهی مطلق؟ یا تو هم دنیای رنگینی پشت پلک هایت داری؟ احمقانه است، اما هنوز وقتی چشمانم را می‌بندم و میرقصم؛ فکر میکنم ستاره هایی اطرافم پرواز می‌کنند. من دیوانه‌ام! حداقل از دور اینطور به نظر می‌رسد. شاید از نزدیک ... حتی دیوانه تر باشم! یک ابله، نادان به تمام معنا. اما ... دیوانه ها عاقل تر هستند، مگر نه؟ بله، دیوانه ها عاقل تر هستند، زیرا کسی توان درک افکار آنها را ندارد. شاید احمق های واقعی همان انسان های عادی‌ای هستند که نمی‌توانند دیوانه‌ها را درک کنند. تا به حال شده سعی کنی با نگاهت جسمی را جا به جا کنی؟ دروغگو. تو هم دلت می‌خواهد در دنیای اسرارآمیزی زندگی کنی؟ جایی که جادو ها واقعی‌اند. جایی که بتوانی جاودان باشی. و یک‌نواختی‌ای وجود نداشته باشد. اگر نخواستی تبریک میگم! تو یک انسان عادی هستی.