چقدر قشنگ وپرمعنی بود

به‌نظر من تنهایی و عمیق شدن توی افکار، آدمو خواسته یا ناخواسته به سمت ابراز وجود می‌کشه؛ و چی بهتر از قلم و کاغذی که قضاوتگر هم نیست؟ بسیار زیبا نوشتی آرتوش عزیز. اگه فصل دیگه‌ای باشه، من خواننده خواهم بود❤️

حس و حالش رو دوست داشتم و صد البته دیدگاه تون رو

..ارزش خوندن داشت. نویسنده ای چون کرمی در پیله ی شناخت، آگاهی! با گذر زمان، ز آن خامی، پروانه ای با بال هایی رنگین و مسحور کننده برون خواهد آمد..

عاشق اینم که نوشته های یک کتاب خوان رو بخونم.. غنی ان، از تفکرات، ایده ها، اطلاعات..

آرتوش؛13 بهمن

لطف شماست.

0پاسخ