رویش را غبار فراموشی پر کرده بار دیگر با انگشتان بزرگم سیم های ظریفش را میفشارم صدایی اشنا و دردناک برایم دارد صدایی که بی انگیزگی و ناامیدی صدایی که شور و جنون نواختن را در دلم زنده میکند با هر حرکت ارشه خاطرات من را زخمی میکنند افسوس

چنین بودم که نداشتم معشوقی تا به حال اما اموختم عاشقی را تا به حال نوشتم تا ببیند تا بخواند نداشتم کسی، هم ببیند هم بخواند

سوگوارم برای کسی که بود، و نیست سوگوارم بر ان شلختگی و زنندگی بر لب پر طعنه و حقیرانه سکوت های توهین‌وار و ناز کردن های بچه‌گانه من به چه دلبستم به باطن همچو احشام، به وجدان چرک‌نشینش اری من از دیوانگانم

رویا با کابوس چه فرقی دارد ؟ مگر تفاوتی هم دارند؟در اخر به هنگام بیداری غمگین میشویم چه از سر از دست دادن باشد چه از سر ترس غم یکیست، او همیشه همراهم بود و به انتظار مینشست تا من کمبودش را حس کنم ایا او یک دشمن است یا دوست؟برای من کمی شبیه دوست است

مرا اتفاقاتی شکاند که هرگز رخ نداده بودند این خیالات پوچ و تباه خودم بود که از گلو و شانه هایم چسبیده و مرا در ان باتلاق تاریک و نمور غم فرو میبرد بوی زننده خیانتی واهی مرا نابود میکرد سرمای عشقی خاموش قلبم را میسوزاند من فرو ریختم اما برای چه؟

مینویسم نه از تجربه بلکه از اتش سر کش قلبم مینویسم مینویسم از تمام خاطرات دروغین اما گفتنی ام مینویسم از تمام احساسات خیالی اما واقعی ام مینویسم چون ندارم پناهی جز برگ و قلم مینویسم چون نیست جایی در واقعیت برای عاشقی ام مینویسم و مینویسم چون...

همه میگن تو لیاقت منو نداشتی اما شاید جور دیگه ای باشه شاید تو ادم معمولی ترین نیاز داشتی ، کسی که کمتر بهت توجه میکرد کسی که کمتر اتش عشقش برای تو شعله ور بود کسی که اصلا برای ابراز عشقش بلد نبود شاعرانه حرف بزنه کسی که وفادار نباشه کسی که...

عشق نه آن ره بازی هوس بر زیر ناف عشق آن عابد و معبود و سحر بر تاج قاف خسته ام بر همه کفران که بر عشق نوشت خسته ام بر همه خوبان که بر سِحر نشست