صدای زنگ ... درس امروزشان وطن است ،ایران معلم از وطن پرستی می گوید از گوشه کلاس بلند می‌گوید:خانم اجازه! من دوست دارم روزی فدای ایران شوم صدای موشک و خون های ریخته بر روی زمین و جان فدا شده و به آرزو رسیده... به یاد طیبون و طیبات شجره طیبه🖤🕊

ایرانم !کاش میشد نجاتت دهم و تورا به گوشه ای ببرم به دور از منفعت طلبی سیاستمداران و تجاوز دشمنان و حماقت عده ای مردمان کاش آنقدر مظلوم نبودی ! کاش گناه نداشتی ...!(:

تنش، وطنم ! اوست که تنش بوی خاک ایرانم را می دهد انگار ایران او را در دامان خود پرورانده تا اوهم روزی مرا بپروراند و حالا من مادر را می بویم ؛ که بوی وطن می دهد ...🤍

گفت ایران را چگونه می بینی ؟! گفتم :ایران! ایران انگار همان آدمی است که تنش پر‌از خنجر حوادث روزگار است ؛ اما با تمام زخم هایش همیشه سعی دارد پایدار بماند اما کسی‌نقاب بر رویش را کنار بزند می‌تواند ببیند که هنوز خونریزی آن زخم هایش ادامه دارد 🖤

برگ زرد روی درخت مقاومتت برای چیست ؟ سفت به چوب خشکی‌چسبیدی بلکه گیرم صباحی بیش زندگی کنی ؟ آخر که چه ؟بالاخره خواهی افتاد که نمی بینی ما همه افتاده ایم ؟ از بالای بلندیه جوانی از بالای آرزو ها همه ما افتاده ایم و زانو هایمان تمام زخم است