نشستن تو هوای سرد و خنک شب، تماشای آسمون سیاه و سرمه‌ای با ماه و ستاره ها و گهگاه چندتکه ابر ، نور چراغ های زرد و نفس عمیق کشیدن و گوش دادن به همه صدا ها و گهگاهی فکر کردن و گرفتن گوشی . اینا سرگرمی و ریلکس حساب میشن؟🌒

صدای جیرجیرک ها موقع میتونه اونقدر اعصاب خورد کن باشه، که با خودت میگی پاشم برم لهش کنم. ولی حتی اگه جیرجیرک ها رو هم یه کاری کنی، موتورها و ماشین هارو نمیتونی. ([ چراغ‌ های شب )] : منو یادت نره.🤗

سکوت و تاریکی که مایه ی وحشت در کودکی بود. الان موجب آرامش و تسلی خاطرم می‌میشود در این دنیای شلوغ.

با اینکه هوا روشن بود ماه برای دیدارم نمایان شده بود. اما من آرزو میکردم ای کاش، ماه و خورشید و باهم تو قاب آسمون میدیدم.

بین تمام اون چیزایی که تصور می‌کنم میتونم باشم. 《هیچ کاره بودن》 از همه بهم نزدیک تره.

شور و حالی که تو تلویزیون پخش میشه. زمانی شورانگیز و نشاط آور بود ، الان خیالی ناخوشایند و نفرت انگیزه و خيلی وقته که اون شور و هیجان رفته و دیدن تکرار هر ساله اون فقط مایه ی ناراحتی و انزجار و ضعف اعصابه‌

شور و حالی که تو تلویزیون پخش میشه. زمانی شورانگیز و نشاط آور بود ، الان خیالی ناخوشایند و نفرت انگیزه و خيلی وقته که اون شور و هیجان رفته و دیدن تکرار هر ساله اون فقط مایه ی ناراحتی و انزجار و ضعف اعصابه‌

خنده ای کرد که صدای حنجره خراشیده شده و صدای خش دار مدیر در میان انبوه سروصدا بلند شد که همه به صف. همیشه با هر بهانه معقولی سعی در فرار داشت اما خیلی هم جسور نبود پس فقط به هنگام مریضی

از دروازه قدیمی رنگ پریده وارد شد . به ساختمون و دیوارهای آجری زرد رنگ از رنگ و رو افتاده و حیاط کثیف و تنه های قطع شده نگاه کرد و در خیال خود تصور کرد. ایکاش مدرسه آتیش بگیره، منفجر بشه ، شهاب سنگ روش سقوط کنه یا یه موشک روش بیوفته در این فکر خنده

هر موقع مهمون یا غريبه ای وارد خونه میشه. آرزو میکنم نامرئی بشم ، محو بشم مثل یه روح چون در نظر من همه ناخونده ان.