👻 👻 روح کوتوله
سکوت و تاریکی که مایه ی وحشت در کودکی بود.
الان موجب آرامش و تسلی خاطرم میمیشود در این دنیای شلوغ.
5پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
نشستن تو هوای سرد و خنک شب، تماشای آسمون سیاه و سرمهای با ماه و ستاره ها و گهگاه چندتکه ابر ، نور چراغ های زرد و نفس عمیق کشیدن و گوش دادن به همه صدا ها و گهگاهی فکر کردن و گرفتن گوشی . اینا سرگرمی و ریلکس حساب میشن؟🌒
82
6 ماه پیشصدای جیرجیرک ها موقع میتونه اونقدر اعصاب خورد کن باشه، که با خودت میگی پاشم برم لهش کنم. ولی حتی اگه جیرجیرک ها رو هم یه کاری کنی، موتورها و ماشین هارو نمیتونی. ([ چراغ های شب )] : منو یادت نره.🤗
70
6 ماه پیشبا اینکه هوا روشن بود ماه برای دیدارم نمایان شده بود. اما من آرزو میکردم ای کاش، ماه و خورشید و باهم تو قاب آسمون میدیدم.
60
6 ماه پیشبین تمام اون چیزایی که تصور میکنم میتونم باشم. 《هیچ کاره بودن》 از همه بهم نزدیک تره.
50
6 ماه پیششور و حالی که تو تلویزیون پخش میشه. زمانی شورانگیز و نشاط آور بود ، الان خیالی ناخوشایند و نفرت انگیزه و خيلی وقته که اون شور و هیجان رفته و دیدن تکرار هر ساله اون فقط مایه ی ناراحتی و انزجار و ضعف اعصابه
00