خاک این خطه طلا بود،خرابش کردند...
آن به ظاهر بی طرفانی که مارا "احمق"می خوانند و دلایل برای رفع اتهام اربابشان می آورند. ای کاش چشمانتان را باز می کردید تا ببینید در تاریکی، حقیقت به آرامی میگرید، و صدای بیصدایمان، روزی جهان را پر خواهد کرد، ای کاش قلبتان به تپش صداقت گوش میداد.
از بین ما رفتند اما یادشان زنده است نمیگذاریم فراموش شود آنان جان خود را فدا کردند که شاید دلی دوباره روشن شود، شبها امید بگیرد و لبخند کودکی، چون نوری در تاریکی بدرخشد در خاطر ما تا همیشه، حضورشان جاری است هر دم گلهای یادشان شکوفه میزند
برای ناله مادر داغ دیده برای جوان ناکام از دست رفته برای لحظه ای که گفت "مامان...شمع هاشو کی فوت کنه مامان؟..."
"خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماست نسیمِ مویِ تو، پیوندِ جانِ آگهِ ماست" _ حافظ(غزل شماره 23)
"هنوز هم وجودت احساس می شود حتی روی نیمکت خالی که در خیابان رها شده... در هر برگ افتاده، در هر صبح بارانی یاد تو آرام از پنجره قلبم می چکد مثل نوری دور که نیمکت خالی را به خانهی خاطره بدل میکند"