"هنوز هم وجودت احساس می شود حتی روی نیمکت خالی که در خیابان رها شده... در هر برگ افتاده، در هر صبح بارانی یاد تو آرام از پنجره قلبم می چکد مثل نوری دور که نیمکت خالی را به خانه‌ی خاطره بدل می‌کند"