شیوا؛
او در میان در و راهرو ای که با بوی خاک یکسان شده بود ایستاد و فهمید بعضی جاها را ترک نمیکنیم؛ فقط سالها طول میکشد تا بفهمیم آنها نیز مدتها پیش ما را ترک کردهاند.
به قلمِ « شیوا »
3پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
8 ساعت پیش
+ بنظرت کی اول میتونه چاقو رو توی بدن اون یکی فرو کنه؟ - بنظرم من میتونم. + چرا تو؟ - چون من عاشقت نیستم!
10
2 روز پیش- کجایی؟ هیچوقت نمیبینمت! - من همین جام، پشت کلماتم قایم شدم.
70
3 روز پیشهمهچیز را در گذشته رها کرده بود. اما هنوز هم معشوقهاش در قلبش مانده بود.
50
4 روز پیش- تو که همیشه برنده بودی، الان چرا اینجایی؟ + هنوزم برندهام، فقط این بار بخاطر فداکاریم در حق رفیقم برنده شدم. نه بخاطر آدم کشی!
30
5 روز پیش- چرا اینجوری نگاهم میکنی؟ + چون نگاهت من رو یادِ کسی میندازه. - یادِ کی؟! + یادِ آدمی که بودی، وقتی عشق وجود داشت.
50