پارمیس🍀
«در شلوغی بازار، دستفروشِ پیر، سکهای را به من داد و زمزمه کرد: “وقتِ دگرگونی است.” عصر که شد، فهمیدم سکه نه طلا بود و نه نقره، بلکه کلیدِ گشودنِ تمامِ درهایِ بسته بود!»
13پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
7 روز پیش
خواستم بهت بگم تلاش نکن من رو عوض کنی! من همینم که هستم می خوای بخواه نمی خوای نخواه.
71
7 روز پیشبچه که بودیم تا یه سنی به نظرمون بزرگ ترین چیز عدد ۱۰ بود مدرسه که رفتیم فهمیدیم عددی هم به اسم ۱۰۰ هست که از ۱۰ بزرگتره و بعدش ۱۰۰۰،۱۰۰۰۰۰۰و...... اما بزرگی اعداد توی سن های مختلف اندازه ی سخت بودن زندگی رو توی هر زمان به ما نشون دادن
60
7 روز پیشتوی این دنیا که جایی برای درک کردن هم نیست توقع شاد بودن رو نه از خودم و نه از کس دیگه ای ندارم......
111
7 روز پیش+دیگه ازت خسته شدم میخوام برم - مگه چیکار کردم +خیلی بی توجهی -این موضوع اصلا برام مهم نیست و به توهم ربطی نداره الانم می خوای بری؟ برو به کلیه ی چپم!
91
20 روز پیشخورشید، امروز به جای گرما، بویِ کتابهای قدیمی و عطرِ بارانِ سرد را از پوستِ درختان میکشید.
81