پارمیس
«در شلوغی بازار، دستفروشِ پیر، سکهای را به من داد و زمزمه کرد: “وقتِ دگرگونی است.” عصر که شد، فهمیدم سکه نه طلا بود و نه نقره، بلکه کلیدِ گشودنِ تمامِ درهایِ بسته بود!»
13پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک روز پیش
انسان به دنبال کشف چیزی جدید است اما آن روز که تو دنبال کشف حرف دلیل یا هر چیز دیگر برای جدایی بودی من نیز به دنبال کشف عشق درون تو بودم.
20
3 روز پیشزمان ، عقربه ، ساعت ، دقیقه و ثانیه ایستاد و حتی حرف زدن هم ایستاد دلیلش ایستادن تو در مقابل من بود زمانی که گفتی برو رابطه ی ما همینجا تمام شد.
40
3 روز پیشتلاش برای عوض کردن یه آدم مثل تلاش برای تبدیل یه گل به خورشید میمونه
70
3 روز پیشسکوت میکنم دربرابر خیلی از حرفا چون این سکوت منطقی تره.....
20
4 روز پیشسکوت _چرا دیگه مثل قبل حرف نمیزنی؟ +بعضی وقتها آدم آنقدر خسته میشه که حرفهاش هم خسته میشن. - یعنی ناراحتی؟ + نه… فقط دلم برای روزهایی تنگ شده که دلیل ناراحتیهام رو میدونستم.
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.