"من روحم پر از زخمه!" "اگه بوسیدن اون‌ها، باعث میشه که بهبود پیدا کنن؛ من حاضرم زخم‌های روحت رو ببوسم عزیزکرده."

صحبت‌هایم غم دارد عزیزکرده. غمی که ترجیح می‌دهم شعله‌اش را درون خود نگه دارم، خودم بسوزم اما تو هیچ آسیبی نبینی.

و چه کابوس بزرگی که تمامی دردهایت را فریاد بزنی؛ و جهانی ناشنوا باشد.

درست همانند یک دلقک خیابانی، درون یک اتاقک شیشه‌ای تخیلی گیر افتاده‌ام و هرچقدر فریاد می‌زنم، هیچ انسانی شنوای درد‌های مملو از غم من نیست.

و زمانی فرا می‌رسد که تو فراموش می‌شوی، طوری که انگار هرگز نبوده‌ای.