در این مدت زندگی به گونه‌ای سپری شده است که می‌توانم سال‌ها بدون آن‌که اتفاق غم‌انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم :)'!

او افسرده و غمگین و مضطرب بود وتنها پناهگاه امن او دفتر خاطرات روزانه اش بود ؛ آن غم ها را فقط دفتر می‌فهمید که بهترین دوستش بود.

من رویابافم.از زندگی واقعی به قدری بیگانه ام که مجبورم اینجور لحظه ها ی بی نظیر را دوباره در رویا بچشم.چون اینجور لحظه ها چیزی است که در زندگی ام خیلی کم پیش آمده!