《معبد متروکه》 در اعماق جنگلی انبوه و باستانی ، جایی که نور خورشید در پس شاخه‌های درهم‌تنیده درختان عقب مانده است و امواج هیچ تکنولوژی به آن نرسیده ، «معبد متروکه‌ای» وجود دارد. دیوارهای سنگیِ پوشیده از خزه، زمزمه‌هایی از گذشته‌های کهن را در خود حفظ کرده‌اند. هر قدم در سکوت سنگین معبد، پژواکی وَهم‌آور در فضا ایجاد می‌کند. سایه‌های رقصان، اشکال ناشناخته‌ای را بر روی ستون‌های فرو ریخته می‌اندازند. اگر در این مکان راه درست را تشخیص ندهی، دریچه‌ای تاریک در انتهای راهرو نمایان می‌شود؛ دریچه‌ای که به نظر می‌رسد به هیچ‌کجا جز تاریکی محض ختم نمی‌شود. بادی سرد می‌وزد و عطر خاک مرده و رازهای سر به مهر را با خود به ارمغان می‌آورد. با گذشت سال‌ها از جست و جویش در آن مکان دور افتاده، هنوز هم احساس میکند که چیزی در این سکوتِ مرگبار، نفس می‌کشد و منتظر فرصتی برای طغیان است…