من تنهایم، درست... ولی مگر تو همان آشنای گمشده نیستی؟! همان نیمه گمشده. اگر نیمه‌ای که بمان و بساز با بدی‌هایم، با تنهایی‌هایم، با سکوت مرگبار این جسم، اما اگر نیستی که برو. دست به تنهایی هایمان نزن! ما از آمدن و رفتن های پی‌درپی خسته‌ و فرسوده‌ایم