لُوِیا
شب میگذرد و در میان هیاهوی شهر، دلی به غروب آفتاب خویش مینگرد.
لُوِیا-پراگما
14پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
17 ساعت پیش
با طعنه و لحن تمسخر آمیزی پرسید:«الان نمیخوای بگی تو مال منی یا تو به من تعلق داری؟» - علاقهای به کوچک کردن یه زن در حد یه وسیله که میشه با چند سکه تصاحبش کرد و زدن برچسب مالکیت روش، ندارم.» سخنان آیکان چنان باب میلش و از روی صداقت بود که اندکی از به کار بدن چنین لحنی پشیمان شد. لُوِیا - پراگما
20
14 روز پیشچیزی به نام جبر جغرافیا وجود ندارد، جبر از سوی مردان آن جغرافیا است. لُوِیآ
50
یک ماه پیشچه از دست دادهی با ارزشی و چه دستاور بیارزشی. لُوِیا-پراگما
100
4 ماه پیشچقدر محکم به او چنگ زده بود و حاضر نبود رهایش کند ، حاضر نبود بی او زندگی کند ؛ و حالا میفهمید که او انسان بیارزشی بیش نبود . لُوِیا-پراگما
130
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.