نه، نفرینت نمی‌کنم عزیزکم. تو در دل من دفن شده‌ای، و کسی مرده‌ای را نفرین نمی‌کند.

با طعنه و لحن تمسخر آمیزی پرسید:«الان نمی‌خوای بگی تو مال منی یا تو به من تعلق داری؟» - علاقه‌ای به کوچک کردن یه زن در حد یه وسیله که میشه با چند سکه تصاحبش کرد و زدن برچسب مالکیت روش، ندارم.» سخنان پسر چنان باب میلش و از روی صداقت بود که اندکی از به کار بدن چنین لحنی پشیمان شد. لُوِیا - پراگما

چه از دست داده‌ی با ارزشی و چه دستاور بی‌ارزشی. لُوِیا-پراگما

چقدر محکم به او چنگ زده بود و حاضر نبود رهایش کند ، حاضر نبود بی او زندگی کند ؛ و حالا می‌فهمید که او انسان بی‌ارزشی بیش نبود . لُوِیا-پراگما

شب می‌گذرد و در میان هیاهوی شهر، دلی به غروب آفتاب خویش می‌نگرد. لُوِیا-پراگما