ای کاش شبی بادِ صبا، یاری بکند قاصدکی از تو خبر آوَرَد و زاری بکند گردِ غم، ما را بکشد سوی دیاری در گوشِ من آید سخنِ وصلِ نگاری گوید که تو را در دلِ او نیز مکانیست وین سوختنِ ما، همه امیدِ جهانیست.