- تو خیلی سختی! می‌خندد. - نه من سخت نیستم، تو زیادی لطیفی! اخم می‌کند. - تو سختی ولی من لطیف نیستم. من تلاش کردم پوسته‌ات رو بشکنم ولی تو نارگیل نیستی که با گذر از پوسته‌ی سختت به یه خوراکی خوشمزه برسم... . ناراحت نگاهش می‌کند. - تو سنگی، سنگی که هر چه قدر هم بشکونیش بازم سخت و سفته! دستی به صورتش می‌کشد. - این همه تلاش کردم، یک بار هم کمک نکردی و نخواستی که یه نارگیل باشی. همیشه سنگ بودی و هر روز سخت‌تر از قبل شدی! از جایش بلند می‌شود. او واضحا ناراحت است. اما او متعجب و شوکه شده است. به سمت در می‌رود. - تو سختی، خیلی سخت. ولی من هیچ وقت لطیف نبودم، من فقط با تو لطیف بودم اما تو هیچ تلاشی نکردی. تو سنگ بودی نه نارگیل! خارج می‌شود و او را در شوک تنها می‌گذارد... .