کولاک🌁
در را باز کرد.
داخل اتاق رفت.
با یک صحنه مواجه شد.
کسی که دوست داشت در هوا معلق بود.
وجودش دیگر اینجا نبود. فقط جسمش اینجا بود..
4پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
با خنده ای که مو به تن آدم راست میکرد.گفت«نگران نباش.!شب ها روز میشن.! روزها شب میشن.!! هیچی ابدی نیست.»
30
2 ماه پیشدستی بر شانه من گذاشت. و گفت:سیاهی زندگی میتواند ابدی باشه. ولی هیچوقت قسمت‌های رنگی زندگی ابدی نمیشود.
40
3 ماه پیشنگاهی عمیق به من کرد و با چشمانی قرمز و پر از کینه به من گفت:«پشت هر اشکال ندارده ای که به تو میگم پر از اشکال.» گفت:«پشت هر خوبم که به تو میگم پر از بدیه.» پرو نشو.!!!!!!!!!!
30
4 ماه پیشنگاه تسخیر آمیزی به من کرد.وگفت:نگاه داغ آدم رو میسوزاند. زبان نیش دار حرفی واسه گفتن نمیزارد.اما گوش ندادن رد شدن حرف هایی تو دلش میزارد که طرف را سرکوب میکند. این بدرد میخوره فراموش نکن. و اکنون پوست خندی به من زد و رد شد.
41
4 ماه پیشبه او گفت:« آهی که امروزه می‌کنی همان وایی که دیروز میکردی».
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.