کیمیاگر گفته بود: «چشمها، آینهی تمامنمای روحاند.»
ولی چشمان من... جز تاریکی و گمگشتگیِ محض،چیزی منعکس نمیکردند؛ گویی روحم مسیر خویش را گم کرده بود و در کُنجی از جهان پنهان شده بود.
و این هستی، شاهدِ خاموش و بیتفاوتی بود بر تنهایی و سرگشتگیام.