برگرد و در آغوشم بگیر که این زخم‌ها عجیب طاقت‌فرسایند... نه زخمِ تن، که ترک‌های جان‌اند؛ شکاف‌هایی که هر روز، جهان با سنگینیِ سکوتش عمیق‌ترشان می‌کند. بی‌تو، بودن چیزی جز افتادن در خلأ نیست؛ زمان می‌گذرد اما، هیچ‌چیز حرکت نمی‌کند...