- هی هی تو، وایستا ببینم اونا چیه تو دستت! ازش دور می‌شه و به سرعت فرار می‌کنه: - هیچی، هیچی. تو هیچی ندیدی. قدم هاش رو سریع تر می‌کنه و از پشت لباسش رو می‌گیره که باعث می‌شه بایسته: - آهان، گرفتمت! یه نگاه به سر تا پاش می‌ندازه که می‌بینه یه عالمه چیز میز خریده. یه نفس عمیق از کلافگی می‌کشه و می‌پرسه: - باز با دوستت رفتی خرید!؟ چشم هاش رو ازش می‌دزده و میگه: - نمی‌دونم درمورد چی حرف می‌زنی... . دو دستی خرید هاش رو نشونش می‌ده و می‌گه: - اره نمی‌دونی چون این کار و کردی! یکم سکوت می‌کنه و بعد می‌گه: - واقعا نمی‌تونم تنهات بزارم، فقط می‌ری خرید. مظلوم و با لب های کج نگاهش می‌کنه که یه نفس کوتاه می‌کشه و به قیافه اش می‌خنده. آروم سرش رو بغل می‌کنه و می‌گه: - واقعا این خرید کردنات داره تبدیل به بیماری می‌شه، احمق کوچولو... .